skip to main content

Ιστορικές μαρτυρίες για την "Αγία Ρούμελη"

Η παλαιότερη αναφορά του οικισμού εντοπίζεται στη δεύτερη βυζαντινή περίοδο. Κατά την οθωμανική περίοδο, το χωριό κατοικούνταν από χριστιανούς ορθόδοξους. Κατά τις οθωμανικές απογραφές του 1650 και του 1670 ο οικισμός αναφέρεται ως βακούφι της Μέκκας και της Μεδίνας.
Μαρτυρούνται στοιχεία κοινοτικής οργάνωσης των κατοίκων της Αγίας Ρούμελης. Σε αχρονολόγητη καταχώριση στο κατάστιχο του καδή του Χάνδακα μαρτυρούνται χριστιανοί πληρεξούσιοι του χωριού, οι οποίοι μαζί με πληρεξούσιους άλλων χωριών δηλώνουν τη μεταμέλειά τους για την προγενέστερη αποστασία τους και την προθεσή τους να ενταχθούν υπό την οθωμανική διοίκηση και να καταβάλουν αποζημίωση εφόσον αμνηστευθούν. Δηλώνουν επίσης ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα συλλάβουν τους χαϊνηδες και τους εξωμότες μουσουλμάνους (μουρτάτ) με τους οποίους συνεργάστηκαν. Τέλος δηλώνουν ότι σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να τιμωρούνται οι ίδιοι και οι οικογένειες τους με αιχμαλωσία και να δημεύονται οι περιουσίες τους από το οθωμανικό κράτος (Σταυρινίδης, Β', 426-428). Στα τέλη του 19ου αιώνα το χωριό κατοικούνταν αμιγώς από χριστιανούς ορθόδοξους.