skip to main content

Νεότεροι Χρόνοι (1898 μέχρι σήμερα)



Η βαθιά επιθυμία του κρητικού λαού για ένωση με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε αρκετά χρόνια αργότερα και μετά από νέους αγώνες.
Η Κρητική Βουλή ψήφισε επανειλημμένα την ένωση της μεγαλονήσου με την Ελλάδα. Το 1905 έγινε η επανάσταση του θέρισου με επικεφαλής τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Οι επαναστάτες ανάγκασαν τον Γεώργιο να παραιτηθεί, κατάργησαν το θεσμό της Αρμοστείας και κήρυξαν την ένωση (1908). Οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις απέσυραν τα στρατεύματα τους. Η ένωση πραγματοποιήθηκε επίσημα μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913) με την υπογραφή της Συνθήκης του Λονδίνου (17/30 Μαίου 1913).

Από τότε το νησί ακολούθησε τις τύχες της ελεύθερης Ελλάδας. Το 1923, μετά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο και τη συμφωνία περί ανταλλαγής πληθυσμών, οι μουσουλμάνοι της Κρήτης ανταλλάχτηκαν με Έλληνες πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.
Στις 20 Μαΐου του 1941, οι Γερμανοί, αφού είχαν καταλάβει την ηπειρωτική Ελλάδα, εξαπέλυσαν συντονισμένες αποβατικές επιχειρήσεις από αέρα και θάλασσα για την κατάληψη του νησιού που κράτησαν ως τις 28 Μαΐου, οπότε έγινε η γερμανική απόβαση. Είναι η γνωστή "Μάχη της Κρήτης", μία από τις πιο ηρωικές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στην οποία μαζί με τους Έλληνες στρατιώτες, πολέμησαν Βρετανοί, Αυστραλοί, Νεοζηλανδοί και μεγάλος αριθμός άμαχου πληθυσμού.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής οι Κρητικοί οργάνωσαν γενναίο αντιστασιακό αγώνα.

Μετά το τέλος του πολέμου και την αποχώρηση των Γερμανών αρχίζει για το νησί περίοδος ανασυγκρότησης και προόδου, έτσι ώστε η Κρήτη σήμερα να είναι ένα από τα πλέον ευημερούντα τμήματα της ελληνικής επικράτειας σε αρκετούς τομείς .