skip to main content

Παροιμιακός λόγος

Ο παροιμιακός λόγος στην Κρήτη είναι επίσης πλουσιότατος και πολύ συχνά έμμετρoς. Σε παροιμίες και φράσεις  ευρύτερα στον ελληνικό χώρο γνωστές, ή ιδιαίτερη Κρητική σφραγίδα υπάρχει σ' αυτές που συνδέονται άμεσα  με ιδιωματικές λέξεις, με τοπωνύμια και με άλλα τοπικά στοιχεία, όπως π.χ. στις παροιμίες : «του συντέκνου μας ο σκύλος, σύντεκνος είναι κ' εκείνος » (επέκταση της συντεκνιάς και στις συγγενικές οικογένειες των συντέκνων), «ακούς χτύπους στα Χανιά; δέξου τσις κ' επά κοντά », «αν δε μ' αρέσει ο Δάνδολος, πάω με τον Κορνάρο» (ανάμνηση της βενετοκρατίας ), «όλοι φοβούνται το Θεό κι ο Θραψανός τον τοίχο» κ.λ.π

 

Αξιοπρόσεκτο είναι ότι ορισμένες από τις παροιμίες και τις φράσεις, που λέγονται και σήμερα στην Κρήτη, τις βρίσκομε με όμοια μορφή στα γνωστά έργα της Κρητικής Λογοτεχνίας, όπως π.χ. την παροιμία «Άνθρωπος του Ανθρώπου μοιάζει και το πράμα του πραμάτου», η οποία υπάρχει σχεδόν απαράλλαχτη στον Ερωτόκριτο (Ε 544) : «Κι άνθρωπος με τον άνθρωπο, πράμα με πράμα μοιάζει».